Yaptığım Zinaya Tövbe Ediyorum Ama İçim Rahatlamıyor

Tam iman sahibi bir insan değilim. Allah (c.c) yoluna girmeye çalışan bir insanım. İçimde pişmanlık ve suçluluk duygusunu atamıyorum. Sonunda evleneceğim düşüncesiyle zina yaptım. Aslına bakarsak zina yapmak için tüm şartları ben hazırladım. Karşımdaki insanda bir hata bulamıyorum. O sadece benim istediğim için, belki beni kaybetmemek adına yaptı bunu. Kendisi benden daha inançlı bir insandı. Nişanlılık döneminde anlaşmazlıklar nedeniyle ayrıldık. Ayrılık sonunda zina yapmış olduğumun bu günahın ancak farkına varabildim. Şimdi sürekli bu konu aklıma geldikçe huzursuz oluyorum. İçten samimi bir şekilde tövbe ettim. Ama yine de içimde huzursuzluk devam ediyor. Bu günahımı düşündükçe olduğum yerde ağlayasım geliyor. Her aklıma geldiğinde tövbe ediyorum ama içim yine de rahat değil. Sürekli olarak bu günahımın altında suçluluk duygusuyla yaşıyorum. Ne kadar tövbe etsem de içimde huzursuzluk devam ediyor 4-5 aydır. Bu konuda bir çok benzer konu okudum ama tam ayrıntılı bir cevap bulamadım.
1-Zina yaptığımız için onun kul hakkına girmiş oluyor muyum? Ondan helallik almam gerekir mi? Her ne kadar bu günahı ortak işlemiş olsak ta; sonuç olarak bu günah için onu kandıran ben oldum.
2-Kendisi aslında sıkıntılı ama kendi halinde inancını yaşamaya çalışan bir hanım. Benim gibi bir günahkar yüzünden bu duruma düştü. Bu günahın kefareti olarak o kişiyle evlenip sahip mi çıkmalıyım? Kendi içimde düşündüğüm zaman samimi bir şekilde tövbekar etmeme rağmen hala huzursuz olmamı ancak bu şekilde açıklayabiliyorum. Sanki Allah(c.c) bu günahımdan dolayı içimde huzursuzluğu ancak bu şekilde alacak gibi geliyor. Çünkü ne kadar tövbekar da olsam içim hiç rahat değil. Dinimizin bu konuda açık bir hükmü var mı? Şimdiden Allah razı olsun sizlerden…

Selamünaleyküm. Siz tevbenizde samimi iseniz mesele kalkar. Göz yaşının yıkayamadığı bir kir yoktur. Onun açısından ele aldığınızda ise, eğer o da tevbe etti ise evlenerek kalbinizi rahatlatabilirsiniz.