Evlilikte Sabrın Sınırı

İyi günler. Bir fetvanızda iyi bir aile ve evliliğin sabırdan geçtiğini ve evliliklerimizde yaşanan her tür sıkıntının Allah tarafından bize bir imtihan olduğunu söylüyorsunuz. Bunu kabul ediyorum ama evliliğim hakkında nasıl bir önlem almam gerektiğini bilemiyorum. 6 Yıl önce eşimle birbirimizi severek evlendik. Ama maddi problemler peşimizi bırakmadı. Bir kadın olarak bunca yıldır maddi anlamda hep eşime destek verdim. Benim evimde oturduğumuz için şimdiye kadar bir kere bile kira parası ödemedi. Evin her ihtiyacını çalıştığım için ben karşıladım. Bir çok borç yaptı hacizler geldi hepsini ödemeye çalıştım. Daha onun bir kuruşunu yemek bana nasip olmadı. Bunca yıldır hep sabır dedim. Yüce Rabbim onu benim karşıma çıkardıysa ve bu sıkıntıları bana yaşattıysa (ki ben bekarlığımda hiçbir sıkıntı yaşamamıştım) bir sebebi vardır dedim. Ama artık çok bunaldım. Çünkü hayatımızda hiçbir şey değişmiyor ve hiçbir şey yoluna girmiyor. Ben lükste parada pulda gözü olan bir insan değilim. Sadece evimde düzen ve huzur istiyorum. Artık evin hem erkeği hem kadını olmaktan yoruldum. Birazda eşim evin erkeği olsun bana ve evliliğimize sahip çıksın istiyorum. Hacizle satılan eşyaları yerine koysun yeni borçlar yapmasın ve evimizin nafakasını çıkarsın benden sigara yol parası istemesin istiyorum. Ona güvenim çok sarsıldı çünkü bir söylediği bir söylediğini tutmuyor. Hep düzelecek diye bekledim. Artık beni sevdiğini söylerken bile ona inanamıyorum. Çünkü seven insan sevdiğini bu kadar üzmemeli bence. Eşimin özünde iyi bir insan olması artık yetmiyor. Güvenimi kazanıp bu evliliği sahiplenmesi gerekiyor. Ama 6 yıl oldu daha bir adım ilerleyemedi. Şimdi soruyorum bu şartlarda kocamdır. Yüce Rabbimin sınavından geçiyorum deyip sabretmeli miyim? Yoksa bana sahip çıkamayan, evimin giderlerini karşılayamayan, evimin eşyalarını yerine koyamayan, sürekli benden para isteyen biriyle çok sevsem de yollarımı mı ayırmalıyım? Ben evlenmiş olmak için evlenen biri değilim. Tek isteğim bir aile olabilmekti. Aradığım tek şey huzur ve mutluluktu. Ama ne yazık ki bir aile olmayı başaramadık. İmanı güçlü birinin önerilerine ihtiyacım var. Bana bu konuda biraz akıl verirseniz çok sevinirim. Saygılarımla.

Selamünaleyküm Bir kadın olarak evinizin ihtiyaçlarını gidermeye mecbur değilsiniz. Sizin nafakanızı temin etmeyen birinden ayrılmayı talep etmeniz de dinen hakkınızdır. Evet, sabrederseniz iyi edersiniz ama sabrın da sınırları elbette vardır.