Evlilik Gerekçeleri

Selamun aleykum. Hocam ben de 23 yaşında üniversite 4. sınıf okuyan, bir bayanla evlenmeyi düşünenlerdenim. Sizin sitenizi takip etmeden önce bu işi gizli nikah olarak yapmayı düşünüyordum. Soru cevaplara bakınca bunun ne kadar yanlış olduğunu, şeytanın sadece beni değil ümmetin bütün gençlerini aynı şekilde kandırmaya çalıştığını öğrendim. Sonra “evlilik cihattır” ve “evliliğin yaşı yoktur zamanı vardır” derslerinizi de izledikten sonra şehvetin bir hata değil, insanın doğal bir ihtiyacı olduğunu anladım. Bir arkadaşım var evlenmeyi düşündüğümüz. Arkadaşın gerek ailesi gerek çevresi yakınları kızın kapanmasına karşı çıkıyorlar. Hatta burda okuduğu süre içinde kaldığı evde falan beyninin yıkanmasından korkarak okuldan almaya bile kalkmışlar. İlerde kızın çalışmasını işi veya okulu için gerekirse başını açmasını istiyorlar. Bunu kızlarının iyiliği için (!) istiyorlar. Biz bu arkadaşla uzun zamandır görüşmüyoruz. Ne yüzyüze ne telefonla ne de mesajla. Okullar tatil iken görüşmemek kolaydı, ama şimdi çok zor, aynı sınıfta derslere giriyoruz aynı ortamdayız falan ama göz göze bile gelmiyoruz. Bu hiç kolay değil. En son dayanamayıp geçen gün mail attım. Ne yapacaz, ne zaman evlenecez, ailelerin bu durumda tepkisi ne olacak. Ben ailemi böyle biriyle evlenmeye ikna edebilirim Allah’ın izniyle. Ama o edemez, hele bir de (sizinkinden güzel olmasın) benim gibi sakallı biriyle. Bildiğim kadarıyla onun ailesi standart, kimseye karışmayan, cemaatlerle alakası olmayan, çağdaş (!), namazını kılıp orucunu tutup tevhidi bile anlamayan, ehli dünya birisiyle evlenmesini istiyorlar. Böyle bir durumda ailesi bile olsa itaat edemez biliyorum. Sizden gizli evlenmeye izin vermeniz için fetva da istemiyorum. Tamam diyecem bırakalım ayrılalım o gitsin kısmetinde kim varsa ya da ailesi kimi isterse onunla evlensin, ben de başka biriyle kısmetse evleneyim, ama olmaz hem onun kalbini kırmış olurum hatta belki çok daha kötü şeyler yapmasına sebep olabilirim. Benim ailem ise onun gibi birine hayır demez ama geleceğim için “biz ikimiz bu davaya baş koyduk“ dersem bana da karşı çıkarlar. İkimizin de durumu kolay değil ama onunki çok daha zor. Yanında olup destek olmak isterim ama olmuyo. Ancak mail yoluyla tavsiye vermeye çalıştım 1-2 kere. Bir kere görüşüp ayrıntılı bir şekilde ne yapacağımızı falan konuşmak istiyorum ama bunu da 3. bir kişinin yanında konuşamayız, ikimiz de çekiniriz. Uzun soru sordum biliyorum, vereceğiniz cevabı da tahmin ediyorum, ya sobanızı yakın ısının ya da ateşle oynamayın bu yoldan dönün diyeceksiniz, haklısınız ama olmuyo onu da yapamıyorum. Hergün Kur’an okuyorum, namaza cemaate gitmeye çalışıyorum, salih arkadaşlar bulmaya çalışıyorum, başka bir cemaatte ilim tahsil etmeye çalışıyorum ama yine de olmuyo. İstanbul’a gelip sizinle görüşmek tanışmak sohbet etmek istiyorum. Ne zaman kısmet olur Allah bilir. Allah hizmetlerinizi kabul etsin. Başarınızı daim etsin, sizin gibi dava adamlarından olmayı bize de nasib etsin. Bu asrın “sahabe nesli”nden olmayı ve bu nesli yetiştirmeyi bize nasib etsin. Velhamdu lillahi rabbil alemin.

Selamünaleyküm.
Size ‘ateşle oynamayın’ demeyeceğim; işiniz yok mu diyeceğim, dertlerle uğraşmak zevk mi veriyor diyeceğim, başkasının kırılmasını kendinin parçalanmasından daha önemli neden tutuyorsun diyeceğim.
Şunu bilmelisin: Şeytan, sen onun bir oyununu anlayınca oyundan çekilmedi; bak sana ikinci oyununu oynuyor! Seni merhametinle, insanların incinmemesi ile tuttu.
Güzel kardeşim, evlilik saadet içindir. Baştan ağır sorunlarla başlayan bir evlilik ileride kaç yılda düzelecek, sen kaç yıl sabredeceksin. Sana ateşle oynama demiyorum; aklını kullan diyorum.
Ve seni bekliyorum.
Allah’a emanet ol.