“El açıp isteyeni de sakın boş çevirme!” ayetini nasıl anlamalıyız?

Muhterem hocam, Duhâ Suresi 10. Ayetinde Rabbimiz “El açıp isteyeni de sakın boş çevirme!” diyor, biz kullarına. (Diyanet mealidir, diğer meallerde de bu anlama yakın yazımlar yapılmıştır.)
Günlük yaşantımız içerisinde birçok yardım dileyen insan ile karşılaşıyoruz. Sizler de biliyorsunuz ki bu insanların bazıları bu durumu bir kazanç kapısı olarak görmekte ve müminlerin duygularını sömürmektedir. Bunlardan kaynaklı olarak bazen bu insanları boş çeviriyoruz. Yaptığımız bu işten dolayı Ayet-i Kerime’ye ters düşmek bize bir vebal oluşturur mu?

Dinimizin ‘vermeyi’ emreden bir din olduğu bilinen bir gerçektir. Özellikle isteyeni geri çevirmemek bir mü’min karakteridir.
Mü’minin ‘aldanmayan’ bir karakter sahibi olması da drinimizin emridir.
Bu iki emir arasında bir denge oluşturabiliriz. Dilenciliğin bir sektör durumuna geldiği ve hak etmeyeni ile hak edeninin aynı yerde dilenebildiği bilinen bir durumdur. Çıkış olarak karşılaştığımız pozisyonu kalbimize danışmakta sakınca yoktur. O anki pozisyonun inandırıcılığına göre karar verebiliriz. Zira âyetin emri genel bir ahlâk tarzını edinme emridir. Bizzat her isteyene verme gibi açık bir emir yoktur.

Etiketler: , , , ,