Babamla Tartıştım, Çok Pişmanım…

Değerli hocam biliyorum, anneye babaya asi olmak büyük günah. Ömrümde iki kez babama yüksek sesle konuştum. Yuvamın dağılmasını toparlayayım derken babamdan yardım istedim bana öylesine tepki verdi ki, kabullenemedim yanına gittim. Çok sinirli halde bana adam gibi cevap ver bildiğin neyse konuş diye, beni reddetti eline sarıldım, öptürmedi. Çokta feci atıştık. Keşke dilim tutulsaydı da gitmeseydim. Yaşı da bayağı var. Korkum ebedi âleme helallik almadan giderse yıkılan dünyam ikinci defa yıkılacak. Aslında çok pişmanım yaptığıma, içinde bulunduğum büyük sıkıntıdan kurtulayım derken bir de babam eklendi. Bir türlü kendimi tanıyamıyorum. Neden bu  hale geldim diye, onu nasıl ikna edebilirim, dünya benim olsa istemem keşke babamı kırmasaydım, bana tavsiyeniz ne olur nasıl başarabilirim? Saygılarımla.

Selamünaleyküm. Allah’ın rahmetinden umut kesilmez. Kendinizi salmayın. Elini ayağını öpün. O babadır, sonunda yumuşar. Annenizi devreye sokun. Başka aile büyüklerini aracı yapın. Siz heyecanınızı ve nedametinizi kaybetmeyin,  Allah size bir kapı açar.