Ailesi, kızlarını vermediler, depresyona girdim!

Üniversitede tanıştığım bir hanım efendi ile, konuyu ailelere taşıma kararı aldık. Ben aileme söyledim, onun ailesini aradık ve tanışmak için randevu talep ettik. Kızlarını şehir dışına vermek istemediklerini söyleyip reddettiler tanışmayı. Kızı ve biz biraz ısrar edince vermiyorum demek yerine hakkımda sahte bir evrak uydurup, kızına, benim evlenip boşandığımı söylediler. Ben hiç evlenmedim, hatta ilk talip olduğum kız kendisiydi. Tabi artık kızı benim yalancı olduğuma inanıyor. depresyona girdim ve okulumu bitiremedim. Peki hocam Allah neden bizi özgür yarattığını bildirdiği halde, hayatımızın en önemli kararlarında, ipleri başkalarının eline bırakmıştır? Neden siyaseti yönetebilen, iyi yalan söyleyen, bir takım bağlantıları olan zalimler, sadece Allah’ı olanlara galip geliyor. Onlar somut şekilde destek görürken Allah’ın da bizim haklılığımızı vaktinde ortaya çıkarması gerekmez mi? Neden her şeyi ahirete bırakmak zorundayım. Peygamber efendimizin bildirdiği, dünyada sevilebilecek üç şeyden biri olan zevceyi bile lüks olarak görmem gerekiyor. Zalimlerin somut olarak çevresinden gördüğü destek gibi Allah’tan destek bekliyorum, bu anormal bir şey midir?

Bir istekle kız verilmedi diye bu sözleri söyleyen biri için ‘iyi ki kız verilmemiş buna!’ denmesi gerekmiyor mu şimdi? Her şeyi sevdiğine göre şekillenen biri olmayı neden kabul ediyorsun ki? İyi düşünüp bir kız uğruna kişiliğinden kopan biri olmamayı tercih etsen daha iyi olur.