Külliyat Kur’an’ımız’dan üstün tutuluyor, ne yapmalıyım?

Hocam sizi muhabbetle takip eden bir kardeşinizim. Rabbim sizden anne babanızdan Razı olsun. Sizler sayesinde hayata farklı bakmayı öğrendik. Rabbim ayağınıza taş değdirmesin. Size her zaman duacıyız. Hocam ben bir gencim. İşim gereği ailem ‘den ayrı yaşıyorum. Bir nevi gurbette yaşıyorum. Bekâr olmam hasebiyle bir vakıf evinde kalıyorum. Bizler burada bu gençlik hevesatının içinden sıyrılıp ibadetlerimizi yapmaya çalışan insanlarız. Yalnız benim yaşadığım hiç yaşanmasını istemediğim bir durumla defahatle karşılaştım. Hocam biz her namazdan sonra Üstad Bediüzzaman Said Nursi Allah mekânını cennet etsin. Eserleri olan Risale-i Nur külliyatından bölümler okuyoruz. Bu külliyatlar elbette ki nefsimizi terbiye etmeye yarayacak güzide eserler. Ama sanırım bunun ölçüsünü bulunduğum vakıf biraz kaçırmış vaziyette. İnşallah ben yanlış görüp yorumluyorumdur. Allah beni affetsin. Âmin. Külliyat haşa Kuran-ı Azimüşşandan daha önde gibi. Sadece külliyat okunuyor ve okutuluyor. Başımdan geçen bir olayı sizinle paylaşmak istiyorum. Geçen sabah namazından sonra tesbihat bitti ve ben hatimime devam etmek istedim. Eğer okumazsam o an işe yetişemiyorum. Neyse ki yarım sayfaya geldim orada ki kardeşin birisi geldi ve abi ders okuyacağız da gelir misin dedi? Bende Hatim okuduğumu söyledim. Kardeşin ise bana verdiği cevap beni çok şaşırttı. Abi dersi birlikte okuyalım, Kuranı yine okursun dedi. Ben ise çok şaşırdım. Hani benim boğazımda düğümlenen şey sanki dillendi. Diyemediklerimi Rabbim bana yaşattı gibi. Bende sayfamı bitirdim. Ve derse geçtim… Bunu kendi nefsim yorumlayamadı. Yanlış bir şey yapmak istemedim. Dedim acaba şeytan vesvese mi veriyor. Bu sebep ile size danışmak istedim. Sizi kabul ederseniz abi amca arkadaş öğretmen olarak görüyorum. Ne yapmam gerek? Allah sizden razı olsun. Sizleri saygıyla dua ile anıyorum. Selametle hocam.

Delikanlım,
Mü’min kalbin seni ikaz etmiş; ne güzel olmuş. Allah seni muhafaza buyursun.
Öncelikle bu tutumu, Said Nursi’nin izini sürenlerin tamamına mal etmemelisin. Evet, bu hatayı irtikâb edenler, olabilir de. Sen işin hakikatine bakmalısın. Bu bir abartmadır. O abartma da insanın maazallah imanına bile etki edebilir. Böyle bir durumda hata edenin hatasını ikaz et. İkazın işe yaramıyorsa kendine kalbinin daha huzurlu olacağı bir yer bul ama Mü’min kardeşlerinle cedelleşmeye girme.
Allah yardımcın olsun.