İman ve ahlak sıkıntısı olan kişilerle arkadaşlık yapılabilir mi?

Biri ateist biri de İslam ahlakına yakışmayan davranışlarda bulunarak bunu edebiyatla örtmeye çalışan iki arkadaşım var. İkisi de çocukluk arkadaşım. Her ne kadar onların bu davranışlarını ve tercihlerini doğru bulmasam da aradaki sevgi bağından dolayı onlardan vazgeçmiyorum. Fakat zaman zaman doğru mu yapıyorum diye düşündüğüm oluyor. Görüşmeyi kesmeli mi yoksa o konularda görüşlerimi açık bir dille ifade ettikten sonra görüşmeyi sürdürmeli miyim?

İman ve ahlâk sıkıntısı yaşayanlarla insan olarak ilişki içinde olabiliriz/olmalıyız da. Şunu da unutmamak zorundayız: Biz de insanız, onların etkilendiği gibi biz de etkilenebilir ve onlar gibi olabiliriz. Bu nedenle ‘insanî ilişki’ düzeyinde ve seviyeli bir beraberliğimiz olmalıdır. Onları ıslah etme gayretimiz bile bir risktir. Bugün onları kınadığımız şeyleri yarın biz yapıyor olabiliriz. Neticede bir mikrop her şeyi bitirebiliyor.